“Ja, hij heeft het gezegde van de oude fiets wel erg serieus genomen”, grappen we in bijzijn van een vriend die de nacht ervoor is geraped door een of andere blonde unit van een jaar of veertig. Logisch, want het is dorpsfeest in een van de diepste gaten van Het Bildt, die streek in Friesland waar jullie tevergeefs over gaan schreeuwen er dood nog niet gevonden te willen worden, want stel dat je daar onverhoopt zonder sigaretten komt te zitten zullen ze je toch nooit vinden. Maar enfin. Op hetzelfde moment krijg ik oogcontact met de vrouw, ze blijkt even verderop aan een tafeltje te zitten, nu in gesprek met notabene de vader van haar slachtoffer van de nacht tevoren. Ze heeft een goed stel oren, want ze kijkt me nu aan met een ietwat geheimzinnige, maar beate glimlach. Klaarblijkelijk interesseert ons geroddel haar geen ene zier, want in de rook van haar gutturale Belinda Menthol staaf, die ze met goor gestickte lippen in ringetjes uitblaast, lees ik toch echt een duidelijke Roger. Ik doe alsof het kwartje nog ergens in de lucht hangt en de ogen wenden zich al snel tot een groepje passerende dorpsgenoten. Daar zit ook mijn buurvrouw tussen. Continue Reading »